İstanbul yaşamı diye bir yaşam tarzı vardır. Hani, hızlı yürüyeceksin, hızlı süreceksin, uyanık olacaksın, iki değil dört hatta sekiz göz ile gözlemleyeceksin, dikkatli olacaksın, hataya yapmayacaksın, … ki yaşayabilesin. İşte acımasız bir İstanbul gerçeği. Eğer herhangi bir şekilde bu kurallara uymazsan, sonunun kötü biteceğini tahmin etmek uzak bile değildir.

Mesela trafik. Bizde dolmuşcu, taksici, özel halk otobüscü, vs. gibi kavramlar var değil mi? Hani uzun yola çıkıldığında onları görünce hafif bir tedirginliğin üstümüze geleceği “acaba sinyal dahi vermeden bir anda sol şeride geçebilir mi” diye düşündüğümüz kamyonlar, tırlar, tankerler ve kendini yolun “tek” sahibi olarak görenler. İşte hayat bu kadar ucuz İstanbul’da. Siz normal bir şekilde aracanızı sürerken yolcusunu yolun ortasında indiren bir minibüs şöförü aynaya bakma ihtiyacı dahi duymadan bir anda önünüze kırabilir ve sizin o andaki bir tek tereddütünüz, bir faciaya yol açabilir… Gerçekten bu kadar ucuz mu hayat?

Yaklaşık bir ay önce Viyana’da gerçekten “ibretlik” diyebileceğim bir olaya şahit oldum ve hatırladığım her an o an ki gibi tüylerim ürperiyor. Olaya şu şekilde tanık oldum; tek şeritli bir ara sokak yolu, sokağın girişinde bir trafik levhası ve yaya geçidi bulunmakta. Bilmeyenler için belirteyim; burada yayaların araçlar karşısında geçiş üstünlükleri mevcut. Yayalar için kırmızı, araçlar için yeşil yanan bir lambada yayalar için yeşil yanmasını beklerken karşımda bir bayan ve çocuğu beklemekteydi. Bizim beklediğimizi gören araç şöförü, kendisine yeşil yanmasına rağmen bizim geçebilmemiz için yaya geçidinin biraz gerisinde durarak geçmemiz için işaret etti. Ben bu hareket sonrasında tam geçmeye hazırlanırken karşıdaki bayan, şöföre ışığı göstererek geçişin kendi hakkı olduğunu ve yayalar için kırmızı yandığını eliyle işaret etti. O an, tek hissettiğim yaşadığım şoktu.

Bu bayanın farkı neydi acaba? Bizim insanımız gibi “aman ben geçeyimde gerisi ne olursa olsun” mantığı taşımadığı kesindi ancak genede kendine bu hak tanınmışken geçmedi. Aslında burada bana göre tek bir şey söz konusu; toplumsal düzen. Yani birey her ne kadar Avrupa kültüründe yetişmiş olursa olsun -yani yayaların geçiş üstünlüğünü biliyor olması- toplumsal düzeni ve İnsan Haklarını -sonuçta araç şöförüde bir insan ve geçiş hakkı onun- ne kadar önemli gördüğünü ve değer verdiğini göstererek kendine “bonus” olarak tanınmış bu ekstra haktan feragat etti.

Hiçbirimiz bir şey kaybetmedik, çünkü olay toplamda 10 saniye dahi sürmedi ancak ben, hayata dair büyük bir ders aldım.

Düşünüyorumda, Mecidiyeköy’de meydanda karşıya geçmek için 4 şeritli yolda koşturanları. Bu kadar mı ucuz hayatlar?

Neden böyle bir güncelleme?

Google nesillerdir link ve içerik spam ile olan kutsal savaşını kazanmak için elinde geleni ardına koymayan bir kuruluş ve bu son güncelleme ile bunun ne denli takipçisi olduğunu bir kere daha kanıtladı. Üstelik bu güncelleme ile sadece içerik spami yapan websiteleri değil, kopya içerik sahibi olan, hatta ve hatta “benzer” bir diğer deyişle değiştirilmiş içeriğe sahip olan web sayfalarida bu güncellemeden olabildiğinde nasibini aldı.

Kısaca beyin fırtınası yaparsak, Facebook ve Twitter gibi platformların ani yükselişi, sonrasında Facebook’un Bing ile anlaşarak platform içinde “dahili arama” desteği vermesi, Twitter üzerinde ise insanların gelen linklere -kısaca referans linklere- olan güveni ve aradıkları şeyleri bizzat birinci ağızdan net bir şekilde bulabilmek adına Twitter üzerinden arama yapmaları haliyle Google’ın arama rakamlarını her ne kadar ciddi olarak belki düşürmüş, belkide düşürmemiş olsada en azından aktif olarak web kullanan kullanıcı potansiyelini fazlasıyla kaybetmiş oldu. Eh tabi, zamanında göz yumduğu bazı şeylerden dolayı, örneğin; içerik spami, kullanıcılar artık aradıklarını daha geç bulmaya başladılar ve haliyle güven azaldı. Devamında Google’da her zaman yaptığı gibi döndü dolaştı web site sahiplerine yüklendi

Güncelleme sonrası kaybedilen sıralamaların geri alınması! Mümkün mü? Evet.

Yukarıda bahsettiğim üzere, bu güncelleme Google’ın kaybetmekte olduğu kalitesi ve kullanıcı güvenini geri getirmek adına yapmış olduğu bir “eleme” sınavıydı. Yani sadece “iyi ve uygun” içeriğe sahip olan web sayfaları olacak ve “en iyi ve en uygun” içeriğe sahip olan web sayfaları ise daha yüksek sıralamalara sahip olacak.

Çözüm için yapılması gereken şey ise aslında çok basit. Öncelikle web sayfası içeriğinin çok iyi bir şekilde analiz edilip, neden bu güncellemeden nasibini aldığını iyi anlamalı. Kopya içerik mi? Benzer içerik mi? Özgün değil mi? Önce bu soruların cevabı alınmalı.

Devamında ise içerikte yapılacak iyileştirmeler ve bazı değişiklikler sonrası içeriğin daha kaliteli bir şekilde işlenmesi ve her ne vaad ediyorsa, örneğin bilgi içerikli bir website, vaad ettiği şey doğrultusunda zenginleştirmelerin yapılması.

Sonrası ise kullanıcı deneyimi. Yani kullanıcının içeriğinizi beğenmesi ve incelemiş olması. Bunlarda aslında bir çok faktör ve bazılarına değineceğim ama öncesinde bir kaç şeyi belirtmekte fayda var.

Aslında Google web siteleriyle kedinin fareyle oynadığı şekilde oynayan bir kurum. Ne gibi? Öncelikle size trafik vaad ediyor, devamında extra ücretsiz ürünler sunuyor; Webmaster Tools, Analytics, Website Optimizer ve sonrasında web sayfasınızdan para kazanabilin diye dönüp birde Adsense sunuyor. Ancak hepsinin tek bir ortak noktası var, o da Google’ın bu araçlar sayesinde web sayfanız hakkında daha fazla data topladığı ve bu datayı lehinize/aleyhinize olacak şekilde kullanıyor/kullanacak olması.

Gelelim çözümüze. Aslında bu çözüm her daim gözümüzün önünde Google Analytics’de bir çok kavram mevcut. Analytics’i daima olarak İngilizce kullandığım için terimleri İngilizce olarak belirteceğim, kusura bakılmasın lütfen.

Gerekli Olan Araçlar

Bounce Rate; Bu veri ile, sitenize girenlerin ne kada süre sitenizde durduğunu çok net bir şekilde anlayabilirsiniz. İşte Google’da buna çok önem veriyor. Çünkü mantıklı bir şekilde düşünürsek, kullanıcı Google’da arama yapıyor, Google ona bir sonuç veriyor, o da web sayfanıza geliyor. Eğer web sayfanızda kullanıcı aradığı içeriği bulamaz ise, hemen çıkıyor. Burada yaklaşık 5 saniye gibi kısa bir süreniz var, aksi takdirde kullanıcınız sayfayı terk edecektir. Yani Bounce Rate düşük olursa, Google’da “eh, ben üstüme düşeni yaptım ziyaretçiyi doğru web sayfası ile buluşturdum” olarak düşünüyor. Önerdiğim rakam Bounce Rate’inizi %45′in altına düşürmeye bakın. Tabiki bunun farklı sebepleride olabilir, temanın göze hoş gelmemesi gibi vs. Detaylı olarak incelenmesi gerekir.

Crawl Speed: Webmaster Tools’da bulunan bu sekme sayesinde Google bir nevi web sayfanızın hızını ölçüyor. Peki bunun öneminin nerde olduğu ise, hiç kimse yaptığı arama sonucu açılmayan veya geç açılan bir web sayfasını görmek istemez. Eğer sizin web sayfanız geç açılıyorsa veya hiç açılmıyorsa, arama sonuçlarında olmanızında pek bir mantığı kalmıyor. Yani, web sayfanız olabildiğince hızlı açılmalı. Bunun için modern css teknikleri birebir çözüm. Grafik kullanımını minimuma indirebilirsiniz. Elbetteki daha detaylı olarak incelenip analiz edilmesi gereken bir konu bu.

Visitor Loyalty: Ne denli önemli bir web sayfasına sahipsiniz? Bir kere ziyaret edilip geri gidilen mi yoksa güvenilir olup düzenli olarak başvurulan mı? İşte bunun tartışmasını daha önce bir çok platformda yaptım. Çoğunun tepkisi “benim sitem haber sitesi değil” ki her daim güncel olsun gibi tepkiler aldım. Ancak burada insanların kaçırdığı bir nokta ise, eğer web sayfanız güncel ve iyi içeriğe sahipse, ziyaretçiniz bugün, yarın, veya haftaya yada daha sonraki bir zamanda mutlaka bir kez daha “ne var ne yok” ziyareti yapacaktır. Bu sebeple bu bilgiyide yakından takip edin.

Top Landing & Top Exit Pages: Yani kullanıcı arama sonucu hangi sayfaya geldi ve hangi sayfadan sonra web sayfanızı terk etti. Bir diğer deyişle; içeriğiniz benzer içerikmi, yani konuyla alakalı başka içeriğiniz var mı yoksa bağlantısız içeriğe mi sahipsiniz? Bu da dikkate alınması gereken bir diğer unsur. Tabiki önemli olan kullanıcıya olabildiğince sayfa gezdirmek değil, sayfalarda tutmakdır. Bu noktada iç bağlantılar (internal linking) kullanarak ziyaretçinizi içerikten içeriğe yönlendirebilirsiniz.

Şu an için önceliğe alıp analiz edilmesi gereken konular bunlar. Elbetteki bunların yanında çok daha farklı konularda mevcut ancak öncelikle bunların analiz edilmesi şart. Ayrıca uzun bir yazı oldu ve bileklerimde hafifce ağrılarda başladı Kısa bir süre sonra bu yazının devamını yazabilirim. O zamana kadar sağlıkla kalın.

Eh artık ne diyelim, öncelikle hayırlı olsun. Umarım tema bir şeyleri değiştirir de daha aktif olarak blogda paylaşım yapabilirim. Bol başarılı çalışmalar.

Nedense artık küçükken ailemizde ram yoksulluğumu çektik, cpu yoksulluğumu çektik bilemeyeceğim ama kullandığım tüm elektronik cihazlarda bu ikisinin performansını ve durumlarını daimi olarak izlemeyi seviyorum. Android üzerinde ise System Panel App isimli bir uygulamayla tüm çalışan programların ne kadar kaynak kullandığını bilgisine ulaşabiliyorum. İşte sorunda tam burada başlıyor.

Aslında şu an pazardaki en etkili Android telefonlardan biri olan HTC Desire HD’yi orjinal işletim sistemiyle herhangi bir “hacking”e maruz bırakmadan kullanıyorum. Her ne kadar telefonun rami yüksekde olsa ortalama olarak 110-130mb gibi bir rakam boşta kalıyor ve geri kalanın hepsi kullanımda. Hadi HTC’nin dahili uygulamaları ve HTC Sense kullanımlarını geçtimde arka planda gerekli gereksiz çalışan programların kaynakları “laf olsun” diye tüketmesindende nefret ediyorum.

İşte bunların en güzel örneklerinden biri WordPress uygulaması. Daha yüklediğim ilk günden gözüme çarpmıştı. Ben her seferinde ısrarla çalışmasını engellerken, ne yapıp ne edip bir kaç dakika sonra tekrar arka planda çalışıyordu. Yahu, sen Twitter, Facebook veya  Hava Durumu uygulaması değilsinki zırt bırt arka planda çalışıp boşu boşuna kaynak tüketesin. Yani neyi güncellemeye çalışıyorsunki hep arka planda açıksın?

İşte bu sebepten dolayı bugün dayanamadım ve fişini çektim. Ortalama 20mb ram daha cebimize kaldı tabiki Zaten çok da fazla kullanmıyorum, o yüzden pekde pişman değilim. Size önerim; kaldırın, rahatlayın. Ne zamanki arka planda gereksizce çalışmamayı öğrenir o zaman tekrar telefonumdaki yerini alır.

Gerçekten tek sebep arkadaşlarımızla daha kolay video, resim ve notlar paylaşabilmemiz mi? Yada canımız istediğinde arkadaşımızın “duvarına” bir şeyler yazabilmemiz mi? Yada, ona buna yorum yazıp “bende buradayım” demek mi? Yoksa yoksa, gerçekten hayattan iyice kopup gönlümüzce yönettiğimiz sanal dünyada yapay bir çevre oluşturup o yapaylık çerçevesinde yaşama isteğimiz mi?

Öncelikle çoğumuz zaten Facebook’un profilimizde bulunan bilgileri inceleyerek, ilgi alanlarımıza yönelik reklam gösterdiğini biliyoruz. Ama bunu halen bilmeyenler hemen profilini açıp en sağ taraftaki reklamları görüp “aaa gerçektende öyleymiş” diyebilirler. Herneyse. Aslında Facebook bulunmaz bir veri kaynağı. Orada her şey var, kişisel bilgilerimiz, aktivitelerimiz, arkadaş çevremiz, ilgi alanlarımız, vs. yani kısaca birinin bizi ön-görü olarak tanıyıp yargılamasına yetecek kadar Facebook üzerinde datamız mevcut.

İştah kabartıcı değil mi? Düşünsenize, birini arıyorsunuz veya ulaşmak istiyorsunuz, arama yapıyorsunuz. Facebook önce çevrenizdekileri, sonra arkadaşlarınızın arkadaşlarını, sonrada onların arkadaşlarının arkadaşlarını gösteriyor. Yani oraya “Esra” yazdığınız zaman, size herhangi bir Esrayı göstermesi için baya uğraşmanız lazım, çıkan sonuçlar hep 1.,2. veya 3. çevrenizden olan arkadaşlar.

Şimdi bir de bu aramayı ihtiyacımız olan özelliklerde yapalım. Örn; Yaşı 14-17 olan (ergen), eğitim durumu Lise olan, İstanbul, Ankara, İzmir vs.de ikamet eden,  bir grubu hedefleyelim. Hedef ürünümüz; sivilce çözümü. Bu yaş aralıklarında, liseye giden ve ergenlik dönemindeki gençlerin çok büyük bir bölümü sivilce problemi çekmektedir. (Bu filtrelemeye çalışan grubu eklemedim, çünkü okula giden çocuk çevre açısından daha geniş bir çevrede olup daha baskı altında kaldığı için satın almaya yönelimi daha kolay olacaktır). Ayrıca bu gençler, kendi yaşıtlarıyla karşı cinse karşı daima bir yarış içerisindedir. Şimdi bu tarz bir profilde, sivilcelere çözüm sağlayan bir ürünün reklamını yapmak, kesinlikle yeni satışlar getirecektir.

Birde şu açıdan düşünelim, bizim bilgilerimiz, şirketlerin yada istihbarat birimlerinin eline geçse… Onlar için nasıl bulunmaz bir nimet değil mi?

Sık sık duyuyoruz, Facebook hacklendi, Facebook’da açık bulundu, yok kullanıcı bilgilerinde sızma oldu, Facebook bundan özür diledi vs. vs. Ya lütfen! Bu kadarda yapmayın. Milyarlarca dolar değere ulaşmış bir Facebook, güvenliğini sağlayamıyorda hackleniyor mu? Yani siz, ofisinizin kapısını kitleyip, anahtarıda biraz tarama sonucu bulunabilecek bir yere koyar mısınız? İşte  Facebook koyuyor.

Acaba diyorum, şunu diyemiyorlarda böyle böyle günah mı çıkarıyorlar; biz bu bilgileri satacağız, alıcısıda var, isteyicisi de. E biz şimdi bunları satsak, siz isyan edersiniz, üye sayımız düşer, yeni ve güncel datalara ulaşamayız. Ama bu bilgiler “hack” edilip “çalınmış” gibi görünse, siz buna sadece “vah vah geçmiş olsun, ama adamlar açığı kapatmış” der ve geçersiniz. Bizde rahat rahat arada bir hacklenmeyle bu işleme devam ederiz. Sizce mantıksız mı? Kim bana aksini ispatlayabilir. Her “güya” hack sonrası dataların sızdırılmadığını kim söyleyebilir?

Yada aynı şeyleri Sony ve PS Network’un yapmadığını? Olay sonrası Sony kalktı şöyle bir açıklama yaptı; bu korsanları bulacağız ancak yasal süreç ve bu işlem biraz zaman alacaktır. Hoppala, adam senin dünya çapındaki prestijinle oynamış, sen ne diyorsun? Koskoca Sony’sin sen, bundan mı acizsin?

Kısaca dostlarım, maalesef olaylar göründükleri kadar masum değiller. Dikkat etmekte fayda var.

Yıllar önce bu vizyonla çıkan Google, şu sıralar takvimimiz, e-maillerimiz, dökümanlarımız, resim depomuz, haber kaynağımız, iletişim gruplarımız ve daha sayamadığım bir çok şey ancak en önemlisi o artık bizim “anasayfa“mız.

Artık her şeyi ona sorabiliyoruz, hatta bazıları abartıp adreslerini bildikleri sitelere bile Google aramalarıyla giriyorlar. Bunu asla anlayamadım, belkide browserların örneğin Chrome gibi dahili Google arama ile gelmesi ve her şeyi Google’a bağlaması, veya kullanıcının en güvenilir kaynak olarak Google’ı görmesi ve Google’ın kendini en doğru sonuca ulaştıracağını düşünmesi. İşte bunu gerçekten merak konusu.

Yeni Google Arama Sonuçları

Tabiki Google’da kar bazlı bir şirket ve elindeki gücü bu yönde kullanıp daha fazla kar elde etmek için elinden geleni yapıyor, bu noktada yargılayamayız. Ancak bunu yapış şekliyle ilgili bazı ikilemler mevcut. Önce bizi vazgeçilmeyecek hizmetleri ve Web’de bulunan bir çok hizmeti/siteyi kendine bağlamasıyla bizi kendisine bağımlı ediyor. Sonrasında bize Blogger adı altında bir blog vererek, bu bloga ziyaretçi çekmemizi sağlıyor. Ama tabiki bu iyi niyetini dahada ileri götürerek bize para kazandırmayıda öneriyor. Kazanılan miktarında %68′ini bize verip geri kalan %32′lik kısmı ise kendisi alıyor. Kısaca bizi tamamiyle Google mekanizmasının bir parçası haline getirip, kölesi yapmak istiyor.

Bizler bu hizmetlere daha fazla bağlandıkça, Google reklamverenlerin iştahını kabartan o mükemmel kitleyi yakalıyor. Sonrada o reklamverenlere hedef kitlelerine kolay ulaşabileceği mesajını veriyor. Kısacası Google bizim üstümüzden çalışıyor, bizden kazanıyor ama  sonrasında bizi hiç ama hiç düşünmüyor! Neden mi?

Yeni Google arama sonuçları artık olayı tamamiyle reklamverenlerin lehine çevirerek, bir reklam üzerinden ziyaretçiyi çekmek adına elinden geleni yapıyor. Bir kullanıcı gözüyle aradığı şeye hızlı ulaşmak adına yararlı olabilir ancak Google’ı Google yapan, yeni web sayfalar açarak her türlü bilgiyi genel kullanıma açan site sahiplerini düşünen kimse olmuyor maalesef. Düşünsenize, birileri kalkıp bilgili olduğu laminatlar hakkında bir blog açıyor, ve sizde bir gün evinize Laminat yaptıracakken bu konuda daha fazla bilgi sahibi olmak istiyorsunuz, Google sizi bu bilgi sitesine aramanız sonucu ulaştırıyor ve o konuda bilgi sahibi oluyorsunuz.

İşte bugünler artık eskide kalacak, artık Google aradığınız konularda kendisine para kazandıran firmalara sizi ulaştırmaya çalışıyor. Yani sizi olabildiğince bilgi alabileceğiniz sitelerden çok, alışveriş yapacağınız sitelere yönlendirmeye çalışıyor. Kısaca sizi bilinçlendirmekten çok tecrübesizliğinizden dolayı paranızı boşa harcayabileceğiniz bir siteye yönlendiriyor. Kim böyle bir şey ister ki?

Şu an için Amerika’da aktif olan Google’ın bu yeni özelliği çok yakında tüm yerel Google sitelerinde aktif olacak, artık aradığımız “bilgiye” ulaşabilmek için gerçekten çok çalışmak zorunda kalacağız.

Bundan bir kaç sene önce viral marketing sunulan bir reklamın, ürünün, objenin, vs. insanlar tarafından beğenilip, arkadaş ve tanıdık çevrelerine iletmelerinden doğabilecek potansiyeli belirtmekten ibaretti. Sonrasında çıkan diğer online marketing materyalleri viral marketingin önüne geçmeye başladı. Devamında ise Gmail, Yahoo, Hotmail, vs. gibi toplu mail servislerinin çoğalması ve hizmetlerini geliştirmesi, insanlara adres defterleri, ajanda ve takvim özellikleri sunmaları sonrasında toplu mail servisleri daha aktif kullanılmaya başlandı.

İnsanlar bu hizmetlere daha fazla yöneldikce, viral marketing adına devrim niteliğinde olan insanların e-mail şifrelerini vermeleri halinde adres defterlerindeki diğer insanlara otomatik e-mail göndermesini sağlayan yazılımlar ortaya çıktı. Bu yazılımların ortaya çıkmasına reklamverenlerde tepkisiz kalmadı ve kampanyalarını bu yazılımları baz alarak ve bu konuya yoğunlaşarak düzenlediler.

Bu tarz bir oluşum kimi zaman olumlu karşılanırken, çünkü insanlar beğendikleri bir ürünü, haberi, vs. tek tıkla tüm arkadaşlarına gönderebilmekte ve o zaman resmi olarak var olmayan sosyal ağlarıyla iletişim içinde kalmaktaydılar. Ancak bir müddet sonra bu durumun yarattığı gizlilik ihalleri tartışılmaya başlandı. Bu süreçte bazı kötü niyetliler e-mail listelerini izinsiz alarak spam e-mail göndermeye başladılar. Bu durumun ayyukaya çıkması ve insanların artık e-mail hesaplarına girdiklerinde e-maillerinden çok spam e-mailleri görmeleri rahatsızlığı son noktaya getirdi ve bu yazılımlar artık bir “öcü” olarak değerlendirilmeye başlandı.

Hepimiz hatırlarız, mail kutularımıza düşen anlamsız “bu e-maili 10 kişiye göndermezsen başına şu gelecek”, “microsoft para dağıtıyor” mailleri hatırlarız. Günümüzde bile bunlar halen mevcut. Bundan bir kaç sene öncesini düşündüğünüzde size bu tarz bir e-mail geliyor, sizde listeninize iletiyorsunuz (forward), onlarda kendi listelerine. Derken 1 kişinin elinden çıkan e-mail viral bir şekilde bir anda milyonlara ulaşmaya başlıyor. İşte spam e-mail gönderenler için beklenmeyen bir fırsat

Viral marketing ve reklamverenler

Viral marketingin gerçek potansiyelini anlayanlar ve bu doğrultuda çalışanlar her daim kazandı. Hepimizin başına mutlaka gelmiştir, beğendiğiniz bir reklamı arkadaşlar arasında hoş bir sohbet içerisinde ballandıra ballandıra anlatırsınız. Arkadaşlarınızda sizin bu üslubunuzdan etkilenerek ilgili reklama ulaşmaya çalışırlar. Aslında tamamiyle hoşunuza giden bir reklamı arkadaşlarınızla paylaşmanız masumane gözükse bile, ister istemez arkadaşlarınızı o reklamı izlemeye zorunlu kılıp, reklamdaki ilgili ürünün hafınızanıza kazınmasına yol açtınız. İşte viral marketing budur, 1 verip karşılığında 1 milyona ulaşmak.

Şirketler bu potansiyeli keşfettikten sonra artık insanların arkadaşlarına bahsedecekleri, hoşlarına gidecek ve unutulmayacak reklamlar yapmaya yöneldiler. Hepimizin vardır çocukluk anılarında bir reklamın hoş müziği, her yerde onu söylememiz ve o markanın tamamiyle aklımıza kazınması ve alım gerçekleştirirken aynı ürünün ikamesi arasında kaldığınızda reklamda geçen ürünü tercih etmemiz.

Viral Marketing ve Sosyal Medya

Ölüp ölüp dirilen Viral marketing bugün tekrar sosyal medya ile hayat buluyor. Ama bu sefer çok daha güçlü ve etkili geliyor. Firmalar artık illaki markalarının bağırılarak tanıtıldığı bir reklam yerine, insanların Facebook üzerinden hiç düşünmeden “Paylaş” butonuna tıklayacakları reklamlar üretiyorlar. İşte size yakın zamanlardan somut bir örnek; Dünya’yı gezerek sevgilisine evlenme teklif eden bir genç; Çılgın Evlenme Teklifi . Hepimiz bunu ilk izlediğimizde bayılarak hemen profilimizde paylaştık değil mi? Ancak ilk izlediğimizde dikkatimizi çekmeyen tek şey 40. saniyede yer alan Türk Hava Yolları Miles&Smiles kartıydı. Oysaki o videonun içinde görebileceğimiz tek marka olan şey bu objeydi. Tabiki sonralarında bu viral videoya gelen cevaplarla ünlü olanlar? Onlarda bu reklamdan faydalarını sağladılar.

Son olarak Anneler gününe ithafen çıkan Profilo reklamı “O tabak biticek“. Aslında bir önceki reklama nazaran bunun reklam olduğu tamamiyle açık olmasına rağmen Anneler gününde çıkması, herkesin yaşadığı şeyleri anlatarak herkesin kendinden bir şeyler bulmasını sağlaması ve esprili üslubu sayesinde son günlerde Facebook’da en sık rastlayacağınız videolardan bir tanesi.

Sonuç olarak viral medya 2011 yılında sosyal medyanın gücünden yararlanarak tekrar karşımızda ve bunu iyi değerlendirebilen markalar ve reklam ajansları iyi prestij yakalamakta. Sizcede markaların yakalamaya çalıştığı “fark ettirmeden güvenilirlik sağlama” politikasına bundan daha uygun bir çözüm olabilir miydi?

Videoyu izlerken subtitle kısmından Türkçe altyazıyla izleme imkanıda mevcut.

Nedense hicbir zaman uygulamalarin ozellikleri hakkindaki bolumleri okumayi sevmiyorum. Indirip kesfetmek daha heyecanli oluyor (sonu hsuran olanlar haric) . Iyi geceler

Bu yaziyi disarida bir yerde telefonumdan yazdim. Teknoloji, mukemmel degil mi?