türel özdil / kişiselite

Yıllar önce ilk mp3 sitelerinin kapanmasıyla Mü-Yap isimli bir kurumla tanıştık. Bu kurum Müzik Yapımcılarını koruyordu ve korsan mp3 olan siteleri teker teker mahkeme kararı ile kapattırıyordu. Amaç korsan müziği engellemekti. İyi, hoş ve güzel bir uygulama. Mü-Yap bu doğrultuda ciddi bir çalışma yürüttü, uyumadan dur durak bilmeden çalıştı ki müzik yapımcıları milyon dolarlık zarar görüyorlar diye.

Bir nebzede olsa çözüm bulundu gibi. İşte internetteki ilk sansürümüz burada başladı. Bu kuruluş önce müzik sitelerini sonrada içinde müzik olan diğer siteleri teker teker kapattı. “Bu siteye erişim mahkeme kararı ile yasaklanmıştır” yazısını ilk Mü-Yap sayesinde tanıdık. Bundan cesaret alınınca ardıdan Megaupload yasağı geldi. Megaupload , Rapidshare gibi bir dosya paylaşım sitesiydi. Sonra baktılar iş tıkır tıkır yürüyor bir de Rapidshare’e el atalım dediler. Ama bu sefer, olaya tepkiler yağmaya başlayınca Rapidshare kalsın dediler ve yasağı kaldırdılar.

Geçenlerde Limewire programıyla müzik indirip ve bilgisayarlarındaki müzikleri paylaşıma açtıkları için 120 kişi adresleri tespit edilerek tutuklanmış. Suçun büyüklüğünü zaten anlayabiliyorsunuz “mp3 indirmek”. Bu suçtan idam edilenlerin örneği dolu tüm dünyada. Polisimizin tek görevi şu anda bu 3 konu : “Youtube’a girilmesini önlemek, mp3 indirilmesini önlemek, korsan cd satışını önlemek”. Geriye kalan “uyuşturucu ticareti, kadın ticareti, bomba…” gibi suçlar için ise çıkacak bir başka mahkeme kararı bekleniyor. Ancak onlar için çıkacak hiçbir mahkeme kararı olacakmış gibide görünmüyor.

Sözün özü, dünyada şu kadar devlet bir arada yaşıyor ama bazı şeylerde ön saflarda olan bir kaç devlet var İran, Türkiye gibi 3. sınıf ülkeler. Komünist yapıyla yönetilen ülkelerde bile böyle şeyleri görmek çok zor. Herkes tutturmuş özgürlük özgürlük. Bu mudur özgürlük?

Eğer özgürlük anlayışı ülkemizde buysa vay halimize.